Budowa zęba w dzisiejszej stomatologii

Budowa zęba w dzisiejszej stomatologii

Ząb jest twardym organem anatomicznym, umieszczonym w zębodole kości szczękowej za pośrednictwem specjalnego połączenia zwanego gomphosis, w obrębie którego odgrywają dużą rolę części, które go tworzą: cement i kość zębodola; połączone więzadłem przyzębia. Ząb zbudowany jest z wapnia i fosforu, które sprawiają że jest twardy. Zęby są strukturami tkanki zmineralizowanej, która rozpoczyna rozwijać się w młodym wieku i pomaga nam w przeżuwaniu pokarmu, co służy dobremu trawieniu. Ząb jest pierwszym etapem trawienia. W zębie można wyróżnić dwie podstawowe części: koronę, czyli część którą widać i pokrytą szkliwem; i korzeń. Według innego podziału mamy: szkliwo, cement, zębinę i miazgi. Szkliwo zbudowane jest z hydroksjapatyty i proteiny. To najtwardsza tkanka ciała ludzkiego. W miejscach gdzie szkliwo jest cieńsze, może być wrażliwe. Jest przezroczyste, nie wrażliwe na ból, ponieważ nie ma w nim zakończeń nerwowych, przy użyciu fluoru tworzy się fluorhydroksjapatyta, bardzo odporna przeciwpróchniczo. Zębina jest zmineralizowaną tkanką odpowiedzialną za kolor zębów. Zawiera kanaliki, które są przedłużeniem odontoblastów i dodaje szkliwu elastyczności. Cement jest nieprzezroczystą warstwą pokrywającą zębinę na poziomie korzenia. Jego zadaniem jest połączenie zęba ze szczęką. Miazga jest odpowiedzialna za ukrwienie zęba.